woensdag 2 mei 2018

Roze wolken, donder wolken, geen wolken.



Soms maak je plannen en die gaan dan toch anders lopen als dat je hoop.

Na de ellende in Rotterdam op zoek gegaan naar een andere marathon, Liverpool zou kunnen maar dan moet ik Ginie in de steek laten die uiteraard al lang heeft geroepen geen probleem. Maar wil ik wel met twee hazen aan dat avontuur gaan beginnen dus goed zoeken op internet wat is er nog meer mogelijk?

De omloop van meetjesland in België is eigenlijk de enige optie die voor mij overblijft, een marathon door het boerenland dus geen beschutting maar ook geen bruggen, tunnels en andere grappen en grollen. Oké we vragen vrij en wachten het weer af, inschrijven kan tot een week ervoor.

Weersverwachting het word 18 graden en bewolkt niet echt koel maar moet te doen zijn dus inschrijven en ja hoor de weergoden denken ach meid we doen er toch een lekker zonnetje bij en maken het lekker warm, zodat nu op dinsdag de thermometer 23 graden en onbewolkt aangeeft, weer wat ik niet moet hebben dus wat nu?

Vanavond maar gewoon trainen niet te gek zodat als het weer omslaat we toch nog naar België kunnen, wat is dit lastig zeg.

Woensdagochtend nee het is echt een no go richting België, behalve het weer heeft Martin het ook knetterdruk, en kost een loopje daar toch echt wel een hele dag (eigenlijk moet je er al op zaterdag heen en een hotel pakken) dus dit doen we niet! Dan maar lekker lopen en nadenken ojee weer denken en doen wel Liverpool of toch maar niet? Het voordeel van Liverpool is dat ik pas de vrijdag ervoor hoef te beslissen dus ach weet je ik ga het wel zien.


Soms moet je dingen ook loslaten je kan niet altijd alles plannen en doen want er komen weleens onverwachte dingen op je pad en dan kan je kiezen of delen dan spring je er bovenop of je laat het aan je voorbij gaan.

Maar voor nu, nog twee weekjes en dan is het al zover, heb er zin in lekker een weekje weg.
En daarna dat zien we daarna wel weer, genoeg plannetjes en ideetjes maar daar hebben we het nog wel over.


woensdag 11 april 2018

Van wens naar nachtmerrie


Mijn hemel hoe kan een roze wolk in gedachte een donderwolk worden?

Nu dat kan als de zon maar gaat schijnen en het warm word en je kramp krijg tijdens je marathon en het gewoon niet gaat en je daarna dit twee dagen nodig heb om je wonden te likken.

De dag begon gewoon goed oke ze gaven warm weer op maar ik had niet het idee dat het zo warm zou gaan worden.
We hadden weer een mooie kleedruimte en de ontvangst was weer top.

Nu had ik wel wat onrustig geslapen en gedaan maar goed dat hoort er ook bij ik had er zin in. Voelde me verder lekker en wist dat alle hulptroepen klaar stonden om mijn wens/droom uit te laten komen.



In het startvak was het al warm en wist al een beetje dat het geen makkelijke zou worden maar kom op ik kan dat toch.
Helaas de zon, kramp het waren mijn vijanden zondag.

Foto van Evert Buitendijk

Ja tuurlijk moet ik trots zijn dat ik hem toch heb uitgelopen, enz enz enz ik weet het allemaal maar ik was oke nog een beetje ben gewoon teleurgesteld dat het niet is gelukt. Al die trainingen al het afzien echt ergens ben ik er zo klaar mee en ergens denk ik maar als ik nou dit of dit doe en dan dit en dan dat dan…………
Gelukkig stond mijn allerliefste bink op me te wachten en mocht ik even uithuilen.


Lieve mensen ik weet het gewoon even niet ik weet wel dat ik zo super blij ben geweest met alle mensen langs de kant die mee steunde en zelfs in de maat meeliepen geweldig maar vooral dankbaar voor Ginie die zelf al een te lange tijd met een blessure zit en vanuit Enschede naar hier komt om met me mee te fietsen! Echt ik ben zo blij met je geweest dank je wel je ben er een uit duizenden. En natuurlijk iedereen waar ik even mocht uithuilen dank je wel, maar nu nu moet ik echt weer verder.

Verder hoe en wat ik weet het nog niet precies even goed blijven luisteren naar mijn lichaam en niet te ver vooruit plannen, misschien wel even niks plannen, of juist wel.
Ach weet je we gaan het wel zien, ik hou jullie op de hoogte.

woensdag 4 april 2018

Bijna is het zover......


Was het de vorige blog nog een goede vier weken nu nog maar een kleine vier dagen en dan is het al voorbij.


Jeetje wat is dit allemaal snel gegaan, en hoe kijk ik er nu op terug.

Het was pittig en dat mag eigenlijk wel met hoofdletters, maar het was ook erg gaaf om te doen, zelf lopen niet afgeleid worden gewoon doen wat de trainer heb opgegeven en niet teveel piepen en doen maar gaan. Het waren soms hele zware weken waarin ik best een training heb overgeslagen een training heb ingekort maar het wel heb gedaan.
Aantal trainingen ; 65
Helemaal              ;50
Ingekort                ;10
Niet gedaan          ;5
Trainen bek af zijn het liefst om negen uur in je bed duiken, een weegschaal die steeds minder en minder aangeeft, boodschappen tassen die steeds voller worden, het is niet aan te slepen.


Maar wat is het gaaf als je gaat merken dat het makkelijker gaat, je de tempo`s steeds beter vast kan houden, het tempo voor zondag goed en zelfs een klein beetje comfortabel aanvoelt (heb het nog geen 42 km lang gedaan) maar het vertrouwen groeit.
 Ja ik moet niet overmoedig worden want de beer is nog niet geschoten, en er lopen genoeg beren nog op de weg.


Het weer ook altijd zo fijn iets heel de winter train je in dikke kleding en sterf je het nog af van de kou en dan komen de weersvoorspellingen, de een nog gekker als de andere van 14 graden (best te doen) tot 20 graden aan toe.

Klein voordeel ik sta op de een of andere duistere reden weer redelijk vooraan in het startwave en mag om 10.07 al los, terwijl ik in de wave hoor te staan die om 10.35 losgaat. Het is voor de warmte een voordeel maar het is ook best gevaarlijk om niet te snel te gaan lopen en mee te gaan met de stroom snellere lopers, ik denk dat ik mezelf kan beheersen we gaan het zien.

Maar ook niet geheel onbelangrijk wat doen we aan, korte broek en de kousen gaan aan maar wat voor shirt, welke kleur word het dit jaar als ik het weet dan vertel ik het jullie ook, dit was in ieder geval van de vorige jaren.



Voeding en drinken ook zoiets, welk gelletje waar en hoe vaak een nieuw flesje drinken en wel of niet cola en bouillon op het einde? En dan dan ben je zo blij met (stief) moeders op 10 km met een flesje en Silvia rond de 15 km met een flesje en super vrienden die gewoon vanuit Enschede komen om je aan te moedigen maar ook de fietsen meenemen om mee te fietsen en drinken aan te geven en steun en support en nou gewoon alles wat je nog heb op zo dag, ik zeg wat kan hier nog fout gaan.




We gaan ervoor mensen en ik wil gelijk iedereen bedanken die me net dat zetje hebben gegeven en het vertrouwen om door te gaan, die knipoog tijdens de trainingen die duim omhoog, het doet me goed en het heeft me sterker gemaakt, thanxs all.
Voor wie me wil volgen zondag me nummer is F351



maandag 12 maart 2018

Nog een paar weekjes


Whoop Whoop het is bijna zover over vier weken is het alweer voorbij, help, help, help.

Echt de serieuze kriebels beginnen te komen ben ook weer lekker zo emotionele koe die overal om jank en alles zielig vind en elke collectant wel iets geef, (nee geen verzoekjes gaan sturen). Maar goed hoe gaat het met het nieuwe lopen van mij?

Ondertussen hebben we 5 van de 6 trainingslopen gedaan en gaat het lekker ook het weer werkt super mee met de trainingslopen, het is soms wat fris maar wel droog en de wind tja ach ook dat wen wel. Wat ik veel toffer vind is dat er zoveel vrijwilligers zijn die meefietsen, bij de drankposten staan, het parcours verkennen en uitzetten. En denk je klinkt leuk, we zoeken ieder jaar nog wel wat lieve vrijwilligers hoor.


Mijn horloge en ik zijn nog steeds de beste vriendjes en ik zou me zonder echt geen raad weten, want ik duik toch wel 1 keer per week dat parkeerdek op, lekker even alleen even de strijd met mezelf aangaan. Maar wat ook lekker is niemand om je heen zelf hard werken voor je tempo en niet achter dat paar hele mooie billen aan rennen (meestal maar 50 meter gaan zo snel).


Ik voel dat ik sterker word maar ik weet ook dat ik het knopje daar ergens bovenin nog een beetje vertrouwen moet gaan geven, maar daar hebben we nog even voor en zondag lopen we de 35 en dan gaan we denk ik en hoop ik een beetje afbouwen want ik krijg het echt niet cadeau en dat hoef ook niet maar ik merk dat ik moe word. 
Dit weekend ook een training overgeslagen om eens goed te slapen en uit te rusten en mijn lichaam op krachten te krijgen, het voelt een beetje als mislukken maar ik weet ook dat ik hier weer sterker uit kom.


Zondag met de laatste trainingsloop ga ik ook alles zoveel mogelijk doen zoals ik het op 8 april ook wil doen, gelletjes in de juiste volgorde netjes om de 5 km, genoeg drinken, lekker stapelen, alleen kleding testen gaat nog niet lukken maar dat komt wel goed.

Waar ik ook heel benieuwd naar ben mijn startnummer dat gaat binnenkort bekend worden en ik hoop dat ik nummer 13 heb, mijn 13e marathon, geboren op vrijdag de 13e zou wel heel erg stoer zijn. 
En het weer wat zal het weer gaan doen, en welke startwave heb ik, zou ik weer zoveel geluk hebben als vorig jaar dat ik vooraan sta ( weet nog steeds niet hoe dat gegaan is).

Maar goed ik moet zeggen de kriebels zijn er dus behoorlijk en gelukkig ook weer de kriebels voor wat gaan we erna doen, uiteraard eerst even kijken hoe komen we er uit en wat wil het lichaam wel of niet.

We gaan in ieder geval 5 weken later naar Liverpool voor een gezellige Rock and Roll half marathon en daarvoor misschien nog iets lopen in Enschede en of Steenbergen, en daarna tja welke gaan we doen in het najaar? We hebben al gedacht over Lissabon, maar er gaan ook verhalen over Moskou. Ach zolang er plannen zijn, hebben we een doel dus morgen weer lekker trainen en nog even de komende dagen de puntjes op de i zetten.


maandag 12 februari 2018

Het nieuwe lopen!!!



Nou we zijn dik vijf weken onderweg in de voorbereiding van Rotterdam op 7 januari is mijn schema in gegaan met een duurloop van 23 km, oké die was te verwachten en had ik ook niet anders gewild.



Een super gezellige groep om mee te lopen.

Dinsdag 9 januari het gaat echt beginnen, ik moet het nu alleen doen en kan eigenlijk beginnen als ik wil en hoef niet te wachten op wat of wie dan ook, oké vandaag wacht ik even op Astrid.
Maar hoe ben ik nu weer op dit idee gekomen, en was er dan niemand die me tegenhield (alsof ik tegen te houden ben).

Astrid door haar was ik eigenlijk een beetje op dit plan gekomen, Astrid heeft in het najaar met een eigen schema getraind voor de marathon van Valencia en daarmee een heel mooi pr gelopen. Nu weet ik ook wel dat wat de een bereikt de ander dat niet perse hoeft te bereiken maar bij haar doorzettingsvermogen en resultaat is het plan bij mij gaan broeden.

Dus ben ik eens gaan googelen op hardloopschema`s en trainers nou in de schema`s kan je jezelf echt verliezen en hebben ze maar 1 ding gemeen; op de wedstrijd dag wensen ze je succes. Dan eens kijken wie er schema`s aanbied en tegen welke prijs en wat krijg je ervoor, nou ook hierin kan je een studie beginnen en wie is goed en wie niet. Nu weet ik dat een klein beetje toezicht bij mij wel erg handig is, beetje van het luie type. Dus gaan we ook eens binnen de eigen vereniging informeren en kwam ik bij Mark de Boer uit ( www.running.nu ).



Mark is bij ons de hoofdtrainer en heeft best een uitgesproken mening over wat een beetje tijden zijn bij een marathon. Toch de stoute hardloopschoenen aangetrokken en een mailtje gestuurd, met de vraag; Mark ik wil graag een keer goed trainen voor de marathon kan en wil jij me daar bij helpen?
Gelukkig een positief antwoord en zo is de samenwerking ontstaan, en toen moest ik nog even wachten op het schema. Een dag voor de kerst is er nog een loopje op de vereniging en zou ik samen met Ginie lekker het rondje ontspannen gaan lopen. Mark zag dat ik er was en riep he dat is mooi dan heb ik een goede 10 km tijd van jou; oeps dat was niet de planning mag het ook volgende week in Schoonhoven, dan loop ik daar wel het licht uit me schoenen. Top dus nu lekker lopen een beetje het gas erop en genieten samen en ondertussen ook nog een loper uit me groep gehaast naar een tijd net onder het uur, dus goed bezig.

Week later Schoonhoven, de laatste dag van het jaar. Toen we aankwamen was het nog redelijk weer maar de verwachtingen voorspelde niet veel goeds, hopelijk droog starten en daarna ach dat zien we wel. Nou we hebben het gezien en vooral gevoeld het kwam met bakken uit de hemel en al snel geen droge draad meer aan me lijf en de wind man, man, het was werken. De opdracht lopen wat je waard ben was echt even goed afzien maar toch als het moet kan ik het wel en hoe sneller binnen hoe sneller ik kon gaan douchen, hoe ik weet het niet maar ik liep super een mooi nieuw pr op de 10 km 56.25 ik zeg ik ben er blij mee. Een mooi begin voor de trainingen voor de marathon.


En dan komt het eerste schema over de mail, tjop tjop mijn beentjes schieten gelijk in de stress, dat is niet misselijk 5 keer trainen en geen kattepis ik zal weten dat ik serieus ervoor wil gaan. Eerste week 5 keer trainen, en dan de afstanden gewoon dik 10 km op de baan! Oke er staat nergens dat het op de baan moet maar dat is wel het makkelijkste om je tempo vast te houden dus trainen we op de baan. Het voordeel hiervan is je kan veel langer met je schoenen doen. Oke deze zijn wel echt aan het einde nu, is toch geen reclame eigenlijk.



En zo gaan we beginnen aan het einde van de week geef ik door hoe het gaat en krijg ik om de twee weken een nieuw schema… Dat is ook iets waar ik even aan moet wennen niet al te lang van tevoren weten wat ik moet gaan doen, misschien maar beter ook. De schema`s die volgen liegen er steeds minder om en 6 keer trainen is haast geen uitzondering meer.


Ondertussen dochter Deborah helpen verhuizen en tussen de vrachten door even naar buiten, schema roept lopen dus lopen we, op zaterdag moet er ook gelopen worden maar ook gewerkt dus de wekker gaat steeds vroeger om te lopen en weet je wat het gekke is? Ik vind het steeds leuker worden. Soms even overleg met de Mark de trainer voor kleine aanpassingen maar verder ik huppel lekker door.
Waar ik ook heel gelukkig van word is mijn horloge ik zet lekker het programma erin en mijn horloge verteld wat ik moet doen hoef je niks te onthouden en is de baan glad zoals vorige week dan kan je uit wijken naar het parkeerdek. Parkeerdek? Ja naast de vereniging zit een parkeerdek van het station en dat is een heel mooi recht pad, goed verlicht en mega saai van 1400 meter maar ideaal voor de langere stukken, dus daar zal je me ook regelmatig kunnen vinden.


Oja en wil je weten wat mijn doelstelling is voor 8 april? Nou dat is lekker lopen en uiteraard een verbetering van mijn tijd, met hoeveel? Ik hoop gewoon een hele mooie tijd neer te zetten maar welke nee ik doe daar geen uitspraak over.


Zondag gaan we weer voor de vierde trainingsloop de 30 km en hopelijk word het net zo genieten als de andere drie die we al gehad hebben.

Ik hou jullie op de hoogte als ik tijd heb tussen alle trainingen door.


zondag 31 december 2017

Goede voornemens

Ik vind het heerlijk om stukjes te schrijven, maar gun mezelf er vaak geen tijd voor. Dus goede voornemen voor 2018 meer bloggen en wat is nu beter om direct te beginnen met goede voornemens dus hierbij mijn overzicht van het jaar 2017 en mijn vooruitblik naar 2018.

Eindhoven tja daar waren we gebleven, dit jaar de halve want we hebben Valencia in november staan. Het lastige van Eindhoven is in de middag starten je wil niet te vroeg eten en niet te laat en wat eet je enz. 
Maar goed zat lekker in me velletje en had wel zin in te kijken wat de mogelijkheden waren, helaas te vlot gestart, beetje hongerklop maar verder dik tevreden.

Eind oktober er moet nog een 35 gelopen worden, het weer is niet echt prettig maar we gaan ervoor, over bruggen door de polders en langs dijken ploeteren we km voor km voort, gelukkig de laatste 8 km staat mijn allesie te wachten om me de laatste km te ondersteunen. 

We doen begin november nog even lekker een trail, wel de km maar geen tijdsdruk was weer lekker blijft toch wel iets hebben dat trailen.
Ik zeg op naar Valencia.

Yeahhhh we zijn in Valencia, heerlijk weer en een super leuke stad. Aangekomen op woensdag zodat we heerlijk een beetje kunnen genieten en wennen aan het weer het is hier nu 20 graden en stralende zon. Heerlijk de stad verkennen soms lopend soms met de metro of lekker met de toeristenbus alles zien en niet moe worden.

Vrijdag startnummers halen nog een extra shirtje kopen en lekker even rond kijken, de eerste bekenden tegenkomen en wat is alles goed geregeld hier geheel top.


Zaterdagochtend is de breakfastrun heerlijk 5 km even de beentjes losmaken en daarna eten tot je er bij neerval want er is meer als genoeg. 








Dan echt rustig aan doen want morgen moet het gaan gebeuren we hebben er hard voor getraind en ben heel benieuwd hoe het zal gaan.




Zondagochtend het is hier vroeg starten wat met oog op het weer ook wel erg fijn is hoor.
De allereerste gaan rond half negen weg en wij gaan om 8.55 de start streep over. Marcel en Martin lopen samen Ginie en ik lopen ieder voor zichzelf, een hele is gewoon lastig om samen te lopen en er zit op dit moment verschil in ons looptempo.

Ik had graag met pacers van 4.45 mee gegaan maar die heb ik niet gezien dus moest ik zelf maar kijken, oke dan gaan we op hartslag lopen dat moet ook kunnen heb het tenslotte vorige week een keer uitgeprobeerd. Ja natuurlijk is dat niet echt handig maar ach je leert iedere keer weer. Tjop tjop we zijn onderweg het is in het begin even zoeken naar een lekker ritme en de zon is ook al lekker aanwezig dus hup mijn nieuwe zonnebril op, zo dat gaat lekker. De eerste km geeft mijn horloge aan onder de 6.30 best rap op deze hartslag maar goed ik geniet en ga lekker door, bij bijna 10 km last van de darmen, dixie of kijken of het zakt, mmm  gaan door… niet handig mijn darmen gaan in de staak nergens een dixie tot km 15 niet lekker lopen maar dan gelukkig een dixie, nou daar vertel ik maar niks over (varkensstal is er niets bij) en we gaan weer heerlijk verder.

Mijn tijden blijven goed en bij het halve marathon punt snap ik waarom door de hoge gebouwen enz is mijn gps niet helemaal zuiver en loop ik dus langzamer als ik dacht, teleurstelling moed zakt ik mijn schoenen en ben echt even klaar ermee. Ik moet nu doorpakken maar heb er moeite mee tot 25 km lukt het me aardig maar dan ben ik het echt even kwijt merk dat ik te weinig heb gedronken en baal zo van alles, maar uitstappen is geen optie dus hobbelen we zo goed en kwaad als het gaat door en kom ik toch nog wel blij over de finish lijn.




~s Avonds gaan we lekker eten met nog wat lopers van Energie, waaronder Astrid die gewoon een super marathon heeft gelopen maar er ook heel goed voor heeft getraind, moet ik dat dan ook eens gaan proberen….. Het ei is gelegd.

Nog een paar dagen lekker luieren en bijkomen en dan weer terug naar de regelmaat en eens kijken voor een echt schema.




































De wereld van schema`s echt er zijn wel honderd verschillende schema`s en ze hebben maar 1 ding gemeen de wedstrijd dag wensen ze je veel succes. Goede raad is duur en een goed schema is ook niet goedkoop maar ik wil het dus ik ga ervoor. Mailtjes hier en daar en uiteraard ook een mailtje naar de hoofdtrainer bij Energie Marc de Boer. Best even een stap want Marc traint de top atleten en ik ben en blijf een recreant maar wel eentje die gewoon nu eens echt ervoor wil gaan.
Gelukkig positief antwoord Marc gaat me helpen yeah kom maar door met de schema`s.


Om een goed schema te maken is een recente tijd op de 10 km handig om te weten, dus op de laatste dag van het jaar naar Schoonhoven voor de oliebolloop en kijken wat we waard zijn en dan is het weer slechter dan slecht, regen, hagel en wind maar ik moet en zal goed lopen ik geef niet op ik ga door en door na een km of vier komt er een loper voorbij; geel craft jasje, zwarte korte broek en lange zwarte kousen, met een lekker tempo (ja en ook mooie billen) ik denk jou hou ik in de gaten en zo lopen we tot 9.5 km daar had hij meer over als mij maar ik heb mijn PR verbeterd eindelijk na dik 7 jaar!!!!!!!!! 56.26 op de 10 km ik ben voor vandaag meer als dik tevreden en zo begin ik in 2017 met het goede voornemen om in 2018 mijn pr`s eens aan te scherpen.

Dus op naar Rotterdam om daar te knallen zoals ik nog nooit heb gedaan.






Voor iedereen een goed uiteinde een mooie nieuwe start en heel veel geluk in 2018.


maandag 2 oktober 2017

Jippie ik kan de borstcrawl



Nu alweer een blog? Tja soms gebeurd er wat meer als de andere keer.

Ik ben vandaag geslaagd voor mijn C Diploma zwemmen, vorige keer vertelde ik jullie al dat ik op zwemles was gegaan en dat het eigenlijk minder moeilijk is als het lijkt de borstcrawl, alle andere dingen die je moet doen voor je C diploma vallen ook wel mee; over een mat klimmen, koprol het water in, duiken, watertrappelen, met kleding aan zwemmen en ach zoveel eigenlijk.

Maar goed ik beheers de borstcrawl maar nu moet ik het nog een beetje langer vol gaan houden, dus vanaf volgende week gaan we baantjes zwemmen op de maandagmiddag. Het zal nog in het begin schoolslag worden met af en toe een baan borstcrawl maar dat geeft niet ik hoef niks ik moet niks ik kan en mag dit gewoon doen dus we gaan lekker spetteren in het water.


Mijn klokje dat is ook binnen ik ben nu echt een gelukkig Garmin meisje, moet wel even wennen aan de hartslag vanuit de pols, die helaas toch iets minder betrouwbaar is als ik had gehoopt dus misschien dat ik voorlopig toch nog even met hartslagmeter blijf lopen. Verder is het echt een super fijn horloge en moet ik nog heel veel eraan gaan ontdekken, zwemmen doe ik nog even met de 920 vind het zo zonde van me nieuwe klokje.


Maar goed ondertussen is het net iets minder als zeven weken voor we starten in Valencia en gaan die trainingen ook door en worden er alweer plannen gesmeed voor de najaar marathon volgend jaar, het moet niet gekker worden.

De trainingen gaan best lekker, zeker als ik me goede zooltjes meeneem dan loop ik veel lekkerder en zijn mijn knieën na de training ook blijer.

Gisteren stond er 30 km op het schema een route die ik ooit eens had gemaakt in mijn klokje gezet, rugzakje met drinken en wat heerlijke gelletjes en hup op pad. Een route waar best iets af te snijden is om het extra moeilijk te maken (mentaal dan). De eerste twee kilometers was even in het ritme komen een beetje harken en er achter komen dat het hempje wat je onder je shirt heb gedaan te warm is, dus bij 2,5 km even een stop alles resetten en dan gewoon door. De route is stoplicht vrij dus ik kan heerlijk over van alles en nog wat nadenken, maar ook komen er dingen naar boven die een traan over me wang laten lopen, tja paps je loopt best vaak met me mee.
Bij 19 km ben ik er even klaar mee ik besluit om even te wandelen en dan direct mijn heerlijke gelletje te nuttigen, misschien dat me maag dan ook rustiger blijft (het werkt). En hup weer verder het word nu wel zwaarder maar goed we zullen en moeten toch naar huis, net voorbij de 20 kom ik een groepje van Energie tegen, die mannen zijn alweer klaar maar ach mijn klokje geeft aan dat ik nog maar 9 km hoef dus we hobbelen lekker verder met af en toe een kort stopje (wandelstukje)
En dan is het alweer klaar de 30 km zitten erop lekker heb het toch maar weer gedaan en ben best trots op my, myself and I.

Volgende week de halve in Eindhoven ga ik op snelheid ga ik op gewoon lekker lopen? Weet je ik zie het volgende week wel.